خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر عرفانی و اخلاقی، خطاب به انسان (بشر) است و از او می‌خواهد که به وحدت، محبت و اتحاد روی آورد، از کینه و شر دوری کند، و به جای خودبینی، به نور خداوند و اسرار درون خود توجه نماید. شاعر تأکید می‌کند که انسان‌ها مانند اعضای یک بدن هستند و تفرقه و دورنگی باعث رنج زندگی می‌شود. محبت و یقین، راه نجات انسان معرفی شده‌اند.

رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مضامین آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

ای بشر ای تو گنج نهانی
ای بشر ای جهان معانی

در زمین کوکب آسمانی
در قفس طایر لامکانی
تا بکی قدر خود را ندانی

بی‌خود با خود آخود رها کن
خود مبین و بخود دیده واکن

دیده روشن بنور خدا کن
دل به اسرار خود آشنا کن
تا کی از خویشتن دورمانی

ای بشر از دو بینی بدرباش
وحدت حق ببین با نظر باش

یک دل و یک جهت با بشر باش
با بشر بد مکن با خبر باش
کانچه دادی همان می‌ستانی

ای بشر کین و شر تا کی و چند
کین و شر با بشر تا کی و چند

فتنه در بحر و بر تا کی و چند
دشمن یکدگر تا کی و چند
بس کن آخر از این دل گرانی

ما گروه بشر هرچه هستیم
در مقام ار به اوج ار به پستیم

عضو هم چون سروپا و دستیم
در دورنگی چو از هم گسستیم
سخت از آن شد بما زندگانی

آن رهی کان طریق رشاد است
اتحاد اتحاد اتحاد است

چون ز خلقت محبت مراد است
هر سخن کان بضد و داد است
زان حذر بایدت تا توانی

ای بشر شو رهین محبت
جان و دل کن قرین محبت

بلکه باز آ بدین محبت
تا رهی با یقین محبت
چون صغیر از غم بدگمانی

«صغیر اصفهانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir