هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از بیماری عشق سخن میگوید و بیان میکند که این بیماری برای او شیرینتر از سلامتی است. او از آزادی در عشق و رهایی از قید مکان و زمان میگوید و با وجود خواری در عشق، خود را با عزت میداند. شاعر همچنین تأکید میکند که تمام اعمالش برای معشوق است و نه برای خودش. در پایان، او از یاری خداوند و علی مرتضی سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۸ - ناصح از بیماری عشق از چه بیم آری مرا
ناصح از بیماری عشق از چه بیم آری مرا
خوشتر از صحت بود این گونه بیماری مرا ۱
تا در این بیماریم از بی پرستاری چه باک
میکند بیماری از شفقت پرستاری مرا ۲
تا گرفتارم بعشق آزادم از کون و مکان
کرده آزاد از دو عالم این گرفتاری مرا ۳
گرچه خوارم لیک با آن گل قرینم روز و شب
عزتی هرگز نباشد به از این خواری مرا ۴
من خود ار خواهم برای اوست نی از بهر خود
گفتمت این تاز خودخواهان مپنداری مرا ۵
ای فلک من نیستم آن کز تو بینم نیک و بد
دست بگشا گر که بتوانی بیازاری مرا ۶
میکنم از همت خود چرخ را یاری صغیر
گر کند لطف علی مرتضی یاری مرا ۷
خوشتر از صحت بود این گونه بیماری مرا ۱
تا در این بیماریم از بی پرستاری چه باک
میکند بیماری از شفقت پرستاری مرا ۲
تا گرفتارم بعشق آزادم از کون و مکان
کرده آزاد از دو عالم این گرفتاری مرا ۳
گرچه خوارم لیک با آن گل قرینم روز و شب
عزتی هرگز نباشد به از این خواری مرا ۴
من خود ار خواهم برای اوست نی از بهر خود
گفتمت این تاز خودخواهان مپنداری مرا ۵
ای فلک من نیستم آن کز تو بینم نیک و بد
دست بگشا گر که بتوانی بیازاری مرا ۶
میکنم از همت خود چرخ را یاری صغیر
گر کند لطف علی مرتضی یاری مرا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - هر گه بیفشانی برخ زلف سیاه خویش را
گوهر بعدی:شماره ۹ - از آن ندیده کسی آفتاب روی تو را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.