هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به موضوعاتی مانند عشق، رهایی، اسارت و رنج میپردازد. شاعر از مرغی سخن میگوید که از قفس رها شده و به دنبال آزادی است، اما همچنان در دام عشق و رنج گرفتار است. متن به مفاهیم عمیق انسانی مانند عشق، درد و رهایی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق و انتزاعی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۳۷۵ - خواهد دگر به دامگهی بال بسته ای
خواهد دگر به دامگهی بال بسته ای
مرغ قفس شکستهای از دام جسته ای ۱
صیاد کیست تا نگذارد ز هستیش
غیر از سر بریده و بال شکستهای ۲
صیدی ستاده باز که بندد گلوی جان
در گردنش هنوز کمند گسستهای ۳
کو جرگهای که باز نماند نشان از او
جز جان زخم خوردهٔ خونابه بسته ای ۴
قیدیست قید عشق که ذوقش کسی که یافت
هرگز طلب نکرد دل باز رستهای ۵
عشرت در آن سر است که آید برون از او
هر بامداد چهره به خونابه شستهای ۶
وحشی خموش باش که آتش زبان نشد
الا دلی چو شعله بر آتش نشستهای ۷
مرغ قفس شکستهای از دام جسته ای ۱
صیاد کیست تا نگذارد ز هستیش
غیر از سر بریده و بال شکستهای ۲
صیدی ستاده باز که بندد گلوی جان
در گردنش هنوز کمند گسستهای ۳
کو جرگهای که باز نماند نشان از او
جز جان زخم خوردهٔ خونابه بسته ای ۴
قیدیست قید عشق که ذوقش کسی که یافت
هرگز طلب نکرد دل باز رستهای ۵
عشرت در آن سر است که آید برون از او
هر بامداد چهره به خونابه شستهای ۶
وحشی خموش باش که آتش زبان نشد
الا دلی چو شعله بر آتش نشستهای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۱۹
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۷۴ - شوقیست غالب بر دلم ازنو، به دل جا کردهای
گوهر بعدی:غزل ۳۷۶ - مردمی فرموده جا در چشم گریان کردهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
