هوش مصنوعی:
این متن بیانگر اندوه و ناامیدی شاعری است که از سوی معشوق یا دوست خود رانده شده و به تنهایی و محنت دچار شده است. شاعر از رفتار ناعادلانه و بیرحم معشوق شکایت کرده و بیان میکند که او را به کام دشمنان و رقیبان انداخته است.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی مانند اندوه، ناامیدی و شکایت است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۳۷۸
من اندوهگین را قصد جان کردی، نکو کردی
رقیبان را به قتلم شادمان کردی، نکو کردی
به کنج کلبهٔ ویران غم نومیدم افکندی
مرا با جغد محنت همزبان کردی، نکو کردی
ز کوی خویشتن راندی مرا از سنگ محرومی
ز دستت آنچه میآمد چنان کردی، نکو کردی
شدی از مهربانی دوست با اغیار و بد با من
مرا آخر به کام دشمنان کردی، نکو کردی
چو وحشی راندهای از کوی خویشم آفرین بر تو
من سرگشته را بیخان و مان کردی، نکو کردی
رقیبان را به قتلم شادمان کردی، نکو کردی
به کنج کلبهٔ ویران غم نومیدم افکندی
مرا با جغد محنت همزبان کردی، نکو کردی
ز کوی خویشتن راندی مرا از سنگ محرومی
ز دستت آنچه میآمد چنان کردی، نکو کردی
شدی از مهربانی دوست با اغیار و بد با من
مرا آخر به کام دشمنان کردی، نکو کردی
چو وحشی راندهای از کوی خویشم آفرین بر تو
من سرگشته را بیخان و مان کردی، نکو کردی
وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۵۴۱
این گوهر را بشنوید
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۷۷
گوهر بعدی:غزل ۳۷۹
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
