غزل ۳۷۹ - چه فروشدی به کلفت چه شدت چه حال داری

چه فروشدی به کلفت چه شدت چه حال داری
برو و بکش دو جامی که بسی ملال داری ۱

دل تست فارغ از غم که شراب عیش خوردی
تو به عیش کوش و مستی که فراغ بال داری ۲

تو نشسته در مقابل من و صد خیال باطل
که به عالم تخیل به که اتصال داری ۳

به کدام علم یارب به دل تو اندر آیم
که ببینم و بدانم که چه در خیال داری ۴

به ترشح عنایت غم باز مانده‌ای خور
تو که کاروان جانها به لب زلال داری ۵

چه خوش است از تو وحشی ز شراب عشق مستی
که نه خستهٔ فراقی نه غم وصال داری ۶