شماره ۱۵۶ - دلم ز دست تو خون گشت و حجت هم این است

دلم ز دست تو خون گشت و حجت هم این است
که هر چه اشک فشانم ز دیده خونین است ۱

بغیر شهد چشانی بدوست خون جگر
بحیرتم که تو را ای صنم چه آئین است ۲

همیشه وصف لبان تو بر زبان دارم
که نقل مجلس فرهاد نقل شیرین است ۳

دلم بدام سر زلف پر خمت ماند
بصعوهٔی که گرفتار چنگ شاهین است ۴

شکسته رونق بازار قند را به جهان
حلاوتی که ترا در دهان شیرین است ۵

طمع مدار ز من دین و دل دگر زاهد
که کفر زلف بتان رهزن دل و دین است ۶

اگر بآتش حسرت بسوخت جان صغیر
کند چه چاره که تقدیرش از ازل این است ۷