هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به توصیف عشق، شوریدگی، و جدایی میپردازد. شاعر از باد صبا، شمع، پروانه، و دیگر عناصر طبیعت برای بیان احساسات خود استفاده میکند. همچنین، نگاهی به مفاهیم عرفانی مانند ریا و زهد دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۷۲ - صبحدم باد صبا مشک فشان میآید
صبحدم باد صبا مشک فشان میآید
گوئی از طرهٔ آن جان جهان میآید ۱
عجب است اینکه رساند بیقین عاشق را
دهن او که نه در وهم و گمان میآید ۲
بسکه بر ناوک نازش دل و جان گشته هدف
هر طرف افکند آنرا بنشان میآید ۳
جویها میرود از سیل سرشگم بکنار
صحبت از سر و قدش چون بمیان میآید ۴
گر نه سوز دل پروانه دهد شرح چرا
شمع را شعلهٔ آتش بزبان میآید ۵
در شب هجر که دارد بقفا روز وصال
شاد از آنیم که این میرود آن میآید ۶
دوش جان کن سبک از بار ریا ای زاهد
گرچه این نکته بطبع تو گران میآید ۷
گوئیا گشته محول به صغیر و بلبل
آنچه از عشق بتوصیف و بیان میآید ۸
گوئی از طرهٔ آن جان جهان میآید ۱
عجب است اینکه رساند بیقین عاشق را
دهن او که نه در وهم و گمان میآید ۲
بسکه بر ناوک نازش دل و جان گشته هدف
هر طرف افکند آنرا بنشان میآید ۳
جویها میرود از سیل سرشگم بکنار
صحبت از سر و قدش چون بمیان میآید ۴
گر نه سوز دل پروانه دهد شرح چرا
شمع را شعلهٔ آتش بزبان میآید ۵
در شب هجر که دارد بقفا روز وصال
شاد از آنیم که این میرود آن میآید ۶
دوش جان کن سبک از بار ریا ای زاهد
گرچه این نکته بطبع تو گران میآید ۷
گوئیا گشته محول به صغیر و بلبل
آنچه از عشق بتوصیف و بیان میآید ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - منت دلم ز حلقهٔ موی تو میکشد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - گر از دل نیمه شب آهی برآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
