هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و مذهبی است که در آن شاعر از رحمت و بخشش خداوند و امید به اجابت دعاهای مضطران سخن میگوید. شاعر با اشاره به گدایی در سحرگاهان و درخواست از خداوند کریم، بیان میکند که خداوند هرگز نیاز سائلان را نادیده نمیگیرد و همیشه درهای رحمت خود را به روی بندگان میگشاید.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
شماره ۱۷۳ - گر از دل نیمه شب آهی برآید
گر از دل نیمه شب آهی برآید
غم دیرینهٔ آن دل سرآید ۱
سحرگاهی کریمی را گدائی
اگر بهر گدایی بر در آید ۲
کریم البته بگشاید بر او در
مسلم حاجت سائل برآید ۳
کریما قادرا پروردگارا
ز تو نومیدیم کی باور آید ۴
کریمی چون تو شب کی راند از در
گدایی را که با چشم تر آید ۵
صغیر آن خوش بود روزش که شبها
بر این درگه بحال مضطر آید ۶
مده صبر وام ید از کف که آخر
ظفر از حق مدد از حیدر آید ۷
غم دیرینهٔ آن دل سرآید ۱
سحرگاهی کریمی را گدائی
اگر بهر گدایی بر در آید ۲
کریم البته بگشاید بر او در
مسلم حاجت سائل برآید ۳
کریما قادرا پروردگارا
ز تو نومیدیم کی باور آید ۴
کریمی چون تو شب کی راند از در
گدایی را که با چشم تر آید ۵
صغیر آن خوش بود روزش که شبها
بر این درگه بحال مضطر آید ۶
مده صبر وام ید از کف که آخر
ظفر از حق مدد از حیدر آید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۳۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۲ - صبحدم باد صبا مشک فشان میآید
گوهر بعدی:شماره ۱۷۴ - در دور ما چه جور بشر با بشر نکرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
