هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و فلسفی، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق و تأملاتی دربارهٔ زندگی، عشق، و عدالت است. شاعر از تغییرات زمانه، سفیدی موها، و افزایش عشق خود سخن میگوید و به مفاهیمی مانند ظلم، عدالت، و سرنوشت انسان میپردازد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ظلم و عدالت نیاز به درک بیشتری از زندگی دارند.
شماره ۱۹۴ - یاد دو طره ات بدلم چون درون شود
یاد دو طره ات بدلم چون درون شود
سررشتهٔ دو عالمم از کف برون شود ۱
زان صاد چشم و میم دهن مد ابروان
ما را رواست گر الف قد چو نون شود ۲
موی سیه سفید شد و عشق من فزود
ثابت شد اینکه حرص بپیری فزون شود ۳
تا صاف نیست قلب تو با موسی زمان
قبطی وش آب نیل بکام تو خون شود ۴
تنها نه آسمان جفا پیشه شد نگون
هرکس بنای ظلم نهد سرنگون شود ۵
هرکس صغیر خواست کسیرا زبون غم
شک نیست اینکه خود بکف غم زبون شود ۶
سررشتهٔ دو عالمم از کف برون شود ۱
زان صاد چشم و میم دهن مد ابروان
ما را رواست گر الف قد چو نون شود ۲
موی سیه سفید شد و عشق من فزود
ثابت شد اینکه حرص بپیری فزون شود ۳
تا صاف نیست قلب تو با موسی زمان
قبطی وش آب نیل بکام تو خون شود ۴
تنها نه آسمان جفا پیشه شد نگون
هرکس بنای ظلم نهد سرنگون شود ۵
هرکس صغیر خواست کسیرا زبون غم
شک نیست اینکه خود بکف غم زبون شود ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۳ - کسیکه بهر خدا ترک خودستائی کرد
گوهر بعدی:شماره ۱۹۵ - مست ساقی ز سر آب عنب میگذرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.