هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، بر موضوعاتی مانند عشق، تسلیم در برابر تقدیر، دوری از مادیات و ارزش خلوص و اخلاص تأکید دارد. شاعر از عشق به عنوان تنها راه اطمینان نفس یاد می‌کند و از دلبستگی به دنیا و ترس از آزمون‌های الهی برحذر می‌دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر نیاز به درک و تجربه‌ی زندگی دارد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با آن ارتباط برقرار کنند. همچنین، برخی از اشارات مانند دوزخ و جنان ممکن است برای کودکان نامفهوم یا نامناسب باشد.

شماره ۲۰۵ - هر آنکو سر بخاک درگه پیر مغان دارد

هر آنکو سر بخاک درگه پیر مغان دارد
بیمن اختر فیروزخوش بختی جوان دارد ۱

خلوص‌آور بپیش و جان خلاص از حول محشر کن
که زر تا نیست خالص بیم روز ‌امتحان دارد ۲

گمانم اینکه نفس مطمئنی نیست جز عاشق
که عاشق نی ز دوزخ باک و نی شوق جنان دارد ۳

غلام همت آن عاشقم کز جور جانانه
بجان صد آتش و قفل خموشی بر دهان دارد ۴

سر و سامان ز درویشان مجو دل بر قفس بستن
نه از مرغی است کاندر شاخ طوبی آشیان دارد ۵

جهانرا خواجه خواهد در خط فرمان خویش آرد
تو پنداری ز دیوان قضا خط‌ امان دارد ۶

صغیرا یاد مرک از دل کند مهر جهان بیرون
بیاد آور بهار عمرت اندر پی خزان دارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۴ - ز جان خویش اگر عاشقان نظر گیرند
گوهر بعدی:شماره ۲۰۶ - چون بت من شانه بر زلف چلیپائی کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.