هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به موضوعاتی مانند عشق، فنا، و جذبههای روحانی میپردازد. در آن از مفاهیمی مانند بیخویشی، عشق مجنون، فداکاری، و وصال عرفانی سخن گفته شده است. همچنین، به نقش ساقی در بزم عام و نیاز انسان به فنا برای رسیدن به بقای وصل اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند فنا و نیستی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۰۷ - هر که با او آشنا شد خود ز خود بیگانه کرد
هر که با او آشنا شد خود ز خود بیگانه کرد
یافت هر کس گنج در خود خویشرا ویرانه کرد ۱
جلوهٔ لیلای لیلی کرد مجنون اسیر
خلق پندارند حسن لیلیش دیوانه کرد ۲
نازم آن کامل نظر ساقی که اندر بزم عام
هر کسی رامی به استعداد در پیمانه کرد ۳
دلبر ما در بهای وصل خواهد نیستی
الله الله ما گدایان را نظر شاهانه کرد ۴
ریخت از هر تار مویش صد هزاران دل بخاک
بهر آرایش چو زلف خم بخم را شانه کرد ۵
سالها میخوارگان خوردند و میبد برقرار
باده نوشیام د و یکجا تهی خمخانه کرد ۶
گر بقای وصل آنشمع امل خواهی صغیر
بایدت علم فنا تحصیل از پروانه کرد ۷
یافت هر کس گنج در خود خویشرا ویرانه کرد ۱
جلوهٔ لیلای لیلی کرد مجنون اسیر
خلق پندارند حسن لیلیش دیوانه کرد ۲
نازم آن کامل نظر ساقی که اندر بزم عام
هر کسی رامی به استعداد در پیمانه کرد ۳
دلبر ما در بهای وصل خواهد نیستی
الله الله ما گدایان را نظر شاهانه کرد ۴
ریخت از هر تار مویش صد هزاران دل بخاک
بهر آرایش چو زلف خم بخم را شانه کرد ۵
سالها میخوارگان خوردند و میبد برقرار
باده نوشیام د و یکجا تهی خمخانه کرد ۶
گر بقای وصل آنشمع امل خواهی صغیر
بایدت علم فنا تحصیل از پروانه کرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۶ - چون بت من شانه بر زلف چلیپائی کشد
گوهر بعدی:شماره ۲۰۸ - دل سجده جز بر آن خم ابرو نمیکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.