شماره ۲۲۴ - اگر از عشق به طور دلت اشراق آید

اگر از عشق به طور دلت اشراق آید
ارنی گوی تو را انفس و آفاق آید ۱

نه عجب باشد اگر خرمن گردون سوزد
برق آهی که برون از دل عشاق آید ۲

ایکه مشتاق نیی بهره ز دیدارت نیست
کاید آن شوخ ولی از در مشتاق آید ۳

طاق و جفتی بود ابروش که هر گه نگرم
دل شود جفت غم و طاقت جان طاق آید ۴

غم یار ارچه بود زهر چو شهدش نوشم
زانکه در خاصیت این زهر چو تریاق آید ۵

دل خود چاک کن از غم که هنرهای قلم
در حقیقت به ظهور از زدن فاق آید ۶

تا ابد لطف ازل یار یود ورنه کسی
کی تواند بدر از عهدهٔ میثاق آید ۷

رو باخلاق نکو کوش که کام دو جهان
حاصل از بهر تو در نیکی اخلاق آید ۸

همه آیند به میخانه ولی ممکن نیست
شیخ نخوت منش و زاهد زراق آید ۹

رو بزن جام کز این نکته خودآگاه شوی
در نظر شعر صغیرت اگر اغراق آید ۱۰