شماره ۲۲۵ - دانی که دل بدلبر جانی چسان رسید

دانی که دل بدلبر جانی چسان رسید
کوشید در طریق طلب تا بجان رسید ۱

تا هر دو کون را ننهادیم زیر پای
کی دست ما بدامن آندل ستان رسید ۲

تیغی است ابرویش که از آن تیغ هر کسی
مقتول شد بزندگی جاودان رسید ۳

آمد خیال یار ببر از شرار عشق
ای دل کباب شو که بما میهمان رسید ۴

خود را رسان بقافلهٔ عشق زانکه رست
از غول نفس هر که بدان کاروان رسید ۵

آنرا که زاهدش بهمه عمر خود نیافت
بر ما دمی ز رأفت پیر مغان رسید ۶

آورد هر که دامن پیر مغان بکف
الحق که چون صغیر ببخت جوان رسید ۷