هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، به توصیف حالات عاشقانه و مستی معنوی میپردازد. شاعر از حالات بیهوشی و مستی اهل میکده سخن میگوید که در ظاهر بیخرد و بیهوشند، اما در حقیقت قطب دایرهٔ عقل و دانش هستند. آنها در سکوت و خاموشی به عشق میپردازند و درونشان از شوق آتش گرفته است. شعر همچنین به تضاد بین ظاهر و باطن، و رازداری اهل عشق اشاره دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات به مستی و میکده نیاز به درک عمیقتری از ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۲۳۶ - بکوی میکده بس بیهشان مدهوشند
بکوی میکده بس بیهشان مدهوشند
که قطب دایرهٔ عقل و دانش وهوشند ۱
کنند پر ز هیاهو نه آسمان را لیک
نشسته پیش تو لب بسته اند و خاموشند ۲
درون جان خود از شوق آتشی دارند
کز آن بسان خم میمدام در جوشند ۳
ملک به شیشه کند قطرهٔی اگر بچکد
از آن پیاله که این قوم باده مینوشند ۴
تو همنشین رقیبی و با حبیب این قوم
درون خلوت دل روز و شب هم آغوشند ۵
تراست سعی به تن پروری ولی ایشان
براه دوست همی در هلاک خود کوشند ۶
نموده اند لباس برهنگی در بر
مگر که پرده بر اسرار خویشتن پوشند ۷
صغیر کیفیت اهل عشق میگویی
بگو که مجلسیان پای تا بسر گوشند ۸
که قطب دایرهٔ عقل و دانش وهوشند ۱
کنند پر ز هیاهو نه آسمان را لیک
نشسته پیش تو لب بسته اند و خاموشند ۲
درون جان خود از شوق آتشی دارند
کز آن بسان خم میمدام در جوشند ۳
ملک به شیشه کند قطرهٔی اگر بچکد
از آن پیاله که این قوم باده مینوشند ۴
تو همنشین رقیبی و با حبیب این قوم
درون خلوت دل روز و شب هم آغوشند ۵
تراست سعی به تن پروری ولی ایشان
براه دوست همی در هلاک خود کوشند ۶
نموده اند لباس برهنگی در بر
مگر که پرده بر اسرار خویشتن پوشند ۷
صغیر کیفیت اهل عشق میگویی
بگو که مجلسیان پای تا بسر گوشند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۵ - نگارا جانم از هجر تو نالان تا بکی باشد
گوهر بعدی:شماره ۲۳۷ - بر آستانهٔ میخانه خاکسارانند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
