شماره ۲۹۶ - گم گردد آسمان و زمین در فضای دل

گم گردد آسمان و زمین در فضای دل
مرغی است جبرئیل‌ امین در هوای دل ۱

از دل متاب رخ که توانی جمال حق
بینی عیان در آینهٔ حق نمای دل ۲

خلد برین که آن همه وصفش شنیدهٔی
عکسی بود ز روضهٔ دارالصفای دل ۳

چون گشت کاروان وجود از عدم روان
دل پیش بود و کون و مکان در قفای دل ۴

بین دل برای کیست که شد خلق عالمی
بهر تو و تو خلق شدی از برای دل ۵

آن سلطنت که بهر سلیمان دهند شرح
دادش خدا از آنکه شد از جان گدای دل ۶

اوصاف دل چسان من بی دل کنم بیان
از دل که آگه است بغیر از خدای دل ۷

این گونه گونه رنگ که بینی بود تمام
انوار روی شاهد خلوت سرای دل ۸

با آنکه آسمان وزمین نیست در خورش
گنجد بدل خدای بنازم فضای دل ۹

جای خدا بدل بود این خود معین است
آن سینه را بجو که در آن هست جای دل ۱۰

حق را مکان بدل بود و بس ز حق صغیر
بیگانه است هر که نشد آشنای دل ۱۱