هوش مصنوعی:
شاعر در این اشعار از عشق و ارادت عمیق خود به معشوق (که میتواند معشوق زمینی یا معنوی باشد) سخن میگوید. او از جدایی از زمان و مکان در حضور معشوق، بینیازی به جهان مادی به دلیل داشتن جهانی دیگر در دل، و شکرگزاری برای نعمتهای عشق میسراید. همچنین، اشارهای به صاحبالزمان و مکرمتهای او دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر نیازمند درک و تجربهی زندگی است که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک میشود. همچنین، برخی از اصطلاحات و اشارات عرفانی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۲۹۹ - بتی نهفته بخلوت سرای جان دارم
بتی نهفته بخلوت سرای جان دارم
که روز و شب سر طاعت بپای آن دارم ۱
حضور او کندم فارغ از زمان و مکان
نه از زمان خبر آنجا نه از مکان دارم ۲
در این جهانم و بیرون از این جهان عجب است
که من جهان دگر اندرین جهان دارم ۳
شنیدم از دهن بی نشان او سخنی
هزار شکر که از بی نشان نشان دارم ۴
مرا که دیده و دل روشن است از رخ دوست
چه احتیاج به خورشید آسمان دارم ۵
سرشک و آه و غم و غصه درد و رنج و تعب
ز دوست این همه دولت برایگان دارم ۶
بجان دوست نیارم فرو به تاج کیان
سری که پیر مغان را بر آستان دارم ۷
کنار و دامنم از اشک دیده پر گهر است
چه شکرها که من از چشم درفشان دارم ۸
صغیر ز اهل زمان فارغم که در همه حال
نظر به مکرمت صاحب الزمان دارم ۹
که روز و شب سر طاعت بپای آن دارم ۱
حضور او کندم فارغ از زمان و مکان
نه از زمان خبر آنجا نه از مکان دارم ۲
در این جهانم و بیرون از این جهان عجب است
که من جهان دگر اندرین جهان دارم ۳
شنیدم از دهن بی نشان او سخنی
هزار شکر که از بی نشان نشان دارم ۴
مرا که دیده و دل روشن است از رخ دوست
چه احتیاج به خورشید آسمان دارم ۵
سرشک و آه و غم و غصه درد و رنج و تعب
ز دوست این همه دولت برایگان دارم ۶
بجان دوست نیارم فرو به تاج کیان
سری که پیر مغان را بر آستان دارم ۷
کنار و دامنم از اشک دیده پر گهر است
چه شکرها که من از چشم درفشان دارم ۸
صغیر ز اهل زمان فارغم که در همه حال
نظر به مکرمت صاحب الزمان دارم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۱۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۸ - نه ملک دان سبب افتخار خویش و نه مال
گوهر بعدی:شماره ۳۰۰ - دانی چرا در سیر خود بر خویش میلرزد قلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.