شماره ۳۱۸ - ای رخت باغ بهشت و لب لعلت تسنیم

ای رخت باغ بهشت و لب لعلت تسنیم
آتش هجر تو سوزنده تر از نار جحیم ۱

تا زگیسوی تو بویی بمن آرد همه شب
تا سحرگاه نشینم به گذرگاه نسیم ۲

دهنت حلقه میم و الف قامت من
گشته چون دال دو تا از غم آن حلقهٔ میم ۳

جان چه کار آیدم الا که تو روزی ز وفا
بسرم آیی و سازم بقدومت تقدیم ۴

گر بغیر تو ندارم سر صحبت نه عجب
که مرا صحبت اغیار عذابی است الیم ۵

منزل ما بخرابات خود‌ امروزی نیست
روزگاریست در این طرفه مقامیم مقیم ۶

چه کند عاشق اگر تن ببلا در ندهد
بهر بیچاره بلی چاره چه باشد تسلیم ۷

همت از چرخ بیاموز که شد بر در دوست
از ازل تا به ابد ملتزم یک تعظیم ۸

هر شجر نخلهٔ طور و همه جا وادی طور
کیست آنکس که باو یار شود بخت کلیم ۹

دانی‌ امروز وفا چیست بعهد ازلی
اینکه با پیر مغان تازه کنی عهد قدیم ۱۰

من صغیرستم و اظهار بزرگی نکنم
پای هرگز نگذارم به در از حد گلیم ۱۱