شماره ۳۱۹ - چگونه سر ز در پیر فقر بردارم

چگونه سر ز در پیر فقر بردارم
که گنج گوهر مقصود زیر سر دارم ۱

گر آشیانه ندارم چه غم که چون عنقا
جهان و هر چه در آن هست زیر پر دارم ۲

الا که مهلکهٔ آز را هنر دانی
بجان دوست که من ننگ از این هنر دارم ۳

مبین به مفلسیم منعما که در ره عشق
ز اشگ و عارض خود گنج سیم و زر دارم ۴

بلندی نظرم بین که درگه پرواز
فراز کنگرهٔ عرش در نظر دارم ۵

مرا بحالت خود واگذار ای ناصح
از آنچه بی خبر استی تو من خبر دارم ۶

چه سازم اینکه همی ناز یار گردد بیش
نیاز حضرت او هر چه بیشتر دارم ۷

صغیر از دل جانان مرا شکایت نیست
شکایت ار بود از آه بی اثر دارم ۸