شماره ۳۲۱ - بخون خویش نویسم بروی لوح مزارم

بخون خویش نویسم بروی لوح مزارم
که من بجرم محبت قتیل خنجر یارم ۱

ز بیقراری من خلق در شگفت و ندانند
که بیقراری زلف تو برده است قرارم ۲

بپای گل چو بود خار قدر گل بفزاید
مرا مران ز خود ایگل که من بپای تو خارم ۳

اگر اسیر و غریبم خوشم که در همه خوبان
تو را اسیر کمندم تو را غریب دیارم ۴

کنار من شده دریا ز اشگ دیده که شاید
شود مقام تو ای سرو باغ جان بکنارم ۵

دمی که خاک شوم در سرم هوای تو باشد
که در هوای تو پیچد بپای باد غبارم ۶

ندارمت دمی ای شاه عشق دست زدامان
بجرم عشق چو منصور اگر کشند بدارم ۷

صغیر اول کارم که عشق کوس جنون زد
ندانم آنکه چه آید به پیش آخر کارم ۸