هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به توصیف معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از موها، ابروها و لب‌های معشوق به عنوان نمادهای جذابیت و دام عشق یاد می‌کند و از ناکامی‌های خود در عشق سخن می‌گوید. در پایان، شاعر به دنبال راهی برای رسیدن به آرامش و وصال است.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اصطلاحات قدیمی ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند که برای سنین پایین مناسب نیست.

شماره ۳۲۸ - خالت همه دم دانه و زلفت همه دم دام

خالت همه دم دانه و زلفت همه دم دام
بر دانه و دامت من و مرغان حرم رام ۱

میم دهن و جیم خم زلف سیاهت
کرده الف قامتم از بار الم لام ۲

ابروی تو و موی توام قبله و زناز
ای آنکه ترا هست صمد روی و صنم نام ۳

ناکام دل من که دمی کام ندادش
لعل تو که دشنام فزون دارد و کم کام ۴

خواهی که چو مرآت سکندر شودت دل
باید که بدست آوری البته چو جم جام ۵

محروم مباش از در میخانه صغیرا
زیرا که در این درگه خاص است نعم عام ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۲۷ - تا بدام تو من ای جان جهان افتادم
گوهر بعدی:شماره ۳۲۹ - ببوسهٔ لب ساقی بس آرزو دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.