هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار عاشقانه و عرفانی، از عشق و وابستگی شدید به معشوق سخن می‌گوید. او از زهد و ریا بیزار است و به صراحت اعلام می‌کند که شراب می‌نوشد. شاعر از غم عشق و تأثیر آن بر جسم و روح خود می‌گوید و بیان می‌کند که تنها خیال معشوق است که آرامش‌بخش اوست. او حتی حاضر است برای خوشحالی معشوق، غمگین باشد و تمام وجودش در ذکر معشوق است.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و مفاهیم پیچیده‌ای مانند ریا و زهد، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۳۲ - من نخواهم بکسی زهد و ریا بفروشم

من نخواهم بکسی زهد و ریا بفروشم
گو همه خلق بدانند که می‌مینوشم ۱

واعظ بیهده‌ام وعظ مفرما که بود
در بر پیر مغان رهن کلامی گوشم ۲

دستبرد غم عشق تو بنازم ای دوست
که ببرداست ز تن طاقت و از سر هوشم ۳

گر نه از بهر نثار قدمت بود سرم
زیر این بار گران هیچ نرفتی دوشم ۴

پای تا سر همه در ذکر گل روی توام
گرچه لب دوخته و غنچه صفت خاموشم ۵

با کسی انس نگیرد دلم از خلق جهان
جز خیالت که مصور شده در آغوشم ۶

چونکه غمگینی من باعث خرسندی تست
روز و شب در پی غمگینی خود میکوشم ۷

هر زمان روی تو را مینگرم همچو صغیر
دیده یکبارگی از هر دو جهان میپوشم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۳۱ - چنان به عشق تو وارسته‌ام ز ننگ و ز نام
گوهر بعدی:شماره ۳۳۳ - از غم خال لب تو گوشه نشینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.