شماره ۳۳۹ - چون گل روی ترا در خور دیدار شدیم

چون گل روی ترا در خور دیدار شدیم
نیست باک ار ببر خلق جهان خوار شدیم ۱

تا سر زلف گره گیر تو افتاد بدست
فارغ از کشمکش سبحه و زنار شدیم ۲

بدو صد دام فتادیم و پریدیم ولی
آخرالامر بدام تو گرفتار شدیم ۳

در ره عشق تو جز خویش ندیدیم حجاب
چون گذشتیم ز خود از تو خبردار شدیم ۴

ما تو بودیم و تو ما ما و تو پنداری بود
شکرلله بدر از پرده پندار شدیم ۵

شد کهن قصهٔ منصور بگو مفتی را
قصد ما کن که مهیای سر دار شدیم ۶

غیرت عشق چنان غیر برانداخت که ما
همه جا محو تماشای رخ یار شدیم ۷

ندهی تا به بها سر ندهندت سری
ما بدادیم سر و محرم اسرار شدیم ۸

فخر داریم بشاهان جهان تا چو صغر
بندهٔ شاه نجف حیدر کرار شدیم ۹