شماره ۳۵۱ - خوش بود دیده ز جان بستن و جانان دیدن

خوش بود دیده ز جان بستن و جانان دیدن
رحمت وصل پس از زحمت هجران دیدن ۱

هان مخوانید بخلدم که به طوبی ارزد
یک نظر قامت آن سرو خرامان دیدن ۲

چه بهشتی تو که دیدار تو را هر که بدید
کرد صرف نظر از روضهٔ رضوان دیدن ۳

اشک ریزد بصر از دیدن روی تو که نیست
دیده را طاقت خورشید درخشان دیدن ۴

ای که بی دوست شود عمر تو در عالم طی
حاصلت چیست از این رنج فراوان دیدن ۵

کور شد چشم زلیخا بغم یوسف و گفت
کوریم به بود از یار بزندان دیدن ۶

ای که در عرصهٔ میدان غمش افتادی
بایدت گوی صفت لطمهٔ چوگان دیدن ۷

در دل خضر بود چشمهٔ حیوان چه روی
چون سکندر ز پی چشمهٔ حیوان دیدن ۸

دیده بربند صغیر از خود و بین طلعت دوست
چشم خودبین نتواند رخ جانان دیدن ۹