شماره ۳۶۸ - بیچارهٔی که نیست بجز حق پناه او

بیچارهٔی که نیست بجز حق پناه او
آن کن که به شود ز تو حال تباه او ۱

از خود مساز رنجه را کسی که سوی تو
گردد رها ز شصت خدا تیر آه او ۲

بیداد گر هلاک شد و ماند برقرار
بیدادکش که بود خدا دادخواه او ۳

چه کند ظالمی بره و خود در آن فتاد
زان پیشتر که دیگری افتد بچاه او ۴

خواهی گواه مسکنت از مفلس حزین
رخسار زرد و دیدهٔ پرخون گواه او ۵

تنها زبان وسیله برای سئوال نیست
بس کن که صد سئوال بود در نگاه او ۶

بس بینوا صغیر که شد چشم او سپید
فکری کسی نکرد بروز سیاه او ۷