شماره ۳۶۹ - آنکس که داده نسبت روی ترا بماه

آنکس که داده نسبت روی ترا بماه
الحق یک آسمان و زمین کرده اشتباه ۱

مشکل که جز قفای تو پوید ره دگر
ای سرو ناز هر که به بیند ترا براه ۲

کس سرو را ندیده که پوشد ببر قبا
کس ماه را ندیده که بر سر نهد کلاه ۳

برقع فکن بر آینهٔ رخ هر آینه
ترسم که در قفای تو مردم کشند آه ۴

چون میروی براه تو غیرت مرا کشد
بس میکنند مردمت از هر طرف نگاه ۵

کوهی است بار عشق تو و من بحیرتم
کاین کوه را چگونه کشم با تنی چو کاه ۶

عمریست کز غم تو همی اشگ آه من
آن یک رسد بماهی و این یک رود بماه ۷

آن سیم غبغب و لب خندان هر آنکه دید
گفتا گشوده غنچه دهن وقت صبحگانه ۸

دانه صغیر یار که من عاشقم بر او
بر دعوی من است خود او بهترین گواه ۹