هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به مقایسه‌ای بین زاهد و عاشق می‌پردازد. زاهد از دو جهان گذشته، اما عاشق درگیر عشق الهی است. شاعر به تفاوت بین مسیر زهد و عشق اشاره می‌کند و از ارزش‌های معنوی و عرفانی سخن می‌گوید. همچنین، انتقادی به برخی از رفتارهای سطحی و عدم درک عمیق از مفاهیم معنوی دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات و استعاره‌ها نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری دارد.

شماره ۳۷۷ - دی گفت زاهد از دو جهان چون گذشته‌ای

دی گفت زاهد از دو جهان چون گذشته‌ای
گفتم خموش باش تو عاشق نگشته‌ای ۱

تو پای بند آنچه من از وی گذشته‌ام
من در کمند آنکه تو از وی گذشته‌ای ۲

داند یکی سعیدم و خواند یکی شقی
ای کلک صنع تا چه به نامم نوشته‌ای ۳

هل خرقه چاک ماند و سوزن مجو که چون
سوزن رسد هر آینه محتاج رشته‌ای ۴

ای خاک پای پیر خرابات نازمت
خاکی و لیک سرمهٔ چشم فرشته‌ای ۵

هرکس که پا نهد به تو سرخوش برون شود
ای خاک میکده به چه آیی سرشته‌ای ۶

کشت آنگه نفس خود کند احیای عالمی
عیسی وقتی ای که ز خود نفس کشته‌ای ۷

گاه درو رسید و تو در خوابی ای صغیر
پشتت چو داس گشته و تخمی نکشته‌ای ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷۶ - ای مقیم دل که‌ام شب شمع این کاشانه‌ای
گوهر بعدی:شماره ۳۷۸ - چیست دنیا در ره سیل فنا ویرانه‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.