شماره ۳۷۹ - ساقی از آن دو جرعه که در جام کرده‌ای

ساقی از آن دو جرعه که در جام کرده‌ای
هم فارغم ز ننگ و هم از نام کرده‌ای ۱

بایست می ز چشم توام تا شوم خراب
اتمام ده به آنچه که اکرام کرده‌ای ۲

انعام کردنت به من انعام ثانی است
کاول مرا تو لایق انعام کرده‌ای ۳

حسنت بود به دیدهٔ خاصان عیان تو رخ
مستور کرده‌ای ولی از عام کرده‌ای ۴

ای زلف یار تا تو شدی دام دل مرا
آزادم از مشقت هر دام کرده‌ای ۵

ای دل چه شیوه است به کار تو کاینچنین
آهوی چشم یار به خود رام کرده‌ای ۶

ای آه شعله‌بار چه داری به سر مگر
کاین گونه قصد خرمن ایام کرده‌ای ۷

جز پختگی به کار نیاید به راه عشق
با خام طبع‌گو طمع خام کرده‌ای ۸

شهدی که از کلام تو ریزد همی صغیر
بی‌شک ز لعل نوش‌لبی وام کرده‌ای ۹