شماره ۳۸۴ - بگرفته خواب چشمم غم چشم نیم خوابی

بگرفته خواب چشمم غم چشم نیم خوابی
بربوده صبر و تابم رخ به ز آفتابی ۱

چو بره نشینم او را بره دگر خرامد
چو کنم سئوالی از وی ندهد مرا جوابی ۲

در او به لابه کوبم که شدن بکوی آن مه
بجز از در تضرع نتوان بهیچ بابی ۳

بجز از خط نکویان نشوی ز عشق آگه
که رموز عشق را کس ننوشته در کتابی ۴

ز جمال یار دانی چه بود قمر فروغی
ز محیط عشق دانی چه بود فلک حبابی ۵

نرسد بوجد و حالی کسی از حضور زاهد
که نخورده است هرگز کسی از سراب آبی ۶

من و مهر آنکه نبود چو عداوتش گناهی
من و عشق آنکه نبود چو محبتش ثوابی ۷

علی آن سرور جانها علی آن سکون دلها
که به لطف او ندارم ز قیامت اضطرابی ۸

چو زند صغیر و ازو دم بودش یقین که هرگز
بهزار گونه عصیان نکند حقش عذابی ۹