شماره ۳۹۶ - نیست بازار جهانرا به از این سودایی

نیست بازار جهانرا به از این سودایی
که دهی جان پی هم صحبتی دانایی ۱

دوش پروانه چنین گفت به پیرامن شمع
سوزم اندر طلب صحبت روشن رایی ۲

بایدت خون جگر خورد بیاد لب یار
نیست در خوان محبت به از این حلوایی ۳

رفرف عشق بنازم که برد عاشق را
تا بجایی که نباشد دگر آنجا جایی ۴

پای لرزان دل حیران ره پر چه شب تار
دست گیرد مگر از کور دلان بینایی ۵

راستی کجروی چرخ فزون گشت کجاست
دست اختر شکنی پای فلک فرسایی ۶

دست بیداد جهان ساخته ویران باید
پا گذارد بمیان عدل جهان آرایی ۷

شادمان باش صغیرا که خدیوی عادل
باز طرح افکند از عدل و عطا دنیایی ۸