شماره ۴۰۶ - گر نوازی ز کرم یا که کشی یا که به بندی

گر نوازی ز کرم یا که کشی یا که به بندی
ما پسندیم بخود آنچه تو بر ما به پسندی ۱

میبری هر که دلی دارد و خواهی دل دیگر
آخر ای ترک پی غارت دل تا کی و چندی ۲

گردن هر که به بینی به کمند است فلکرا
جز تو ای عشق که بر گردن افلاک کمندی ۳

با قد یار همی خلق نمایند مثالت
خوش سرافراز تو ای سرو بدین بخت بلندی ۴

گفتم اول بتو ایدل که مرو در پی خوبان
نشنیدی ز من و آخرم از پای فکندی ۵

این چه حالستکه دیوانه وش از پند گریزی
لایق پند از ا ین پس تو نئی در خور بندی ۶

نه عجب بی لب جانان کنی ار ناله صغیرا
طوطی خوش سخنی شاید اگر در غم قندی ۷