شماره ۴۰۵ - نتوان گفت رخت را قمر آری آری

نتوان گفت رخت را قمر آری آری
که تو هستی ز قمر خوبتر آری آری ۱

بهم آویخته زلفین سیاهت نی نی
زنگیان ریخته بر یکدیگر آری آری ۲

جلوه‌ات از در دو دیوار پدیدار‌ام ا
نیست هر بی بصر اهل نظر آری آری ۳

جهل بوجهل عجیب است ولی نیست عجب
از نبی معجز شق القمر آری آری ۴

ترک جان تا نکند نگذرد از خود غواص
کی ز دریا بکف آرد گهر آری آری ۵

محتسب سنگ بجامم زد و گردون بسرش
از مکافات نبودش خبر آری آری ۶

آدمی زاده عجب نیست اگر کرد خطا
که خطا باشدش ارث پدر آری آری ۷

تا که دست تو رسد پای ز میخانه مکش
تو ندانی که چه داری بسر آری آری ۸

گر از اینگونه کلامت بزبانست صغیر
بهتر آنست نویسی به زر آری آری ۹