هوش مصنوعی:
شاعر از خاک اصفهان که همراه خود بردهای به عنوان یادگار یاد میکند و خود را کمتر از آن خاک میداند، نشاندهندهی احساس فروتنی و وابستگی عاطفی به زادگاه است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۳۳ - خاکی که بکفش بودت از اصفاهان
خاکی که بکفش بودت از اصفاهان
همراه ببردی ای مرا راحت جان ۱
من خویش بدان خاک مثل میکردم
معلومم شد که بودهام کمتر از آن ۲
همراه ببردی ای مرا راحت جان ۱
من خویش بدان خاک مثل میکردم
معلومم شد که بودهام کمتر از آن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - خورشید ازل سیم ماه شعبان
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - در عشق توام همین بس ای روح روان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
