هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، بیانگر ناامیدی و دوری از معشوق است. شاعر با استفاده از تضادها و پرسش‌های بلاغی، فاصله‌ی بین خود و معشوق، ناکامی‌های عاشقانه، و بی‌قراری روحش را به تصویر می‌کشد. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند عشق نافرجام، بی‌اعتباری در عشق، و حتی نوشیدن می به عنوان گریزی از درد دارد.
رده سنی: 16+ متن شامل مضامین عاشقانه‌ی پیچیده، ناامیدی، و اشاره‌های غیرمستقیم به می‌نوشی (که ممکن است نیاز به توضیح برای مخاطبان جوان‌تر داشته باشد) است. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.

شماره ۱۶ - من کجا، آرزوی وصل دلارام کجا

من کجا، آرزوی وصل دلارام کجا
دل نومید کجا، وین طمع خام کجا ۱

جان ناشاد که و آرزوی شادی چه
دل ناکام کجا و هوس کام کجا ۲

تو چو گل پرده نشین، من چو صبا پرده شکاف
تو نکونام کجا و من بدنام کجا ۳

ای که عزت طلبی، در طلب خواری باش
ذوق تعظیم کجا، لذت دشنام کجا ۴

کس چه داند که تو می می خوری و می باشی
شب کجا، روز کجا، صبح کجا، شام کجا ۵

میلی آرام ندارد چو سگ بی صاحب
کی شد آن آهوی وحشی به کسی رام، کجا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵ - کدام بت شده رهزن دل چو سنگ ترا
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - به غضب تلخ مکن عیش من مسکین را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.