هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، بیانگر درد و رنج عشق نافرجام و دیوانگی ناشی از آن است. شاعر از تیر مژه معشوق، آشفتگی زلف او و مستی شبانه سخن میگوید و احساسات خود را با تصاویر شاعرانه مانند آتش زدن خرمن و پریشان کردن قافله عقل توصیف میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه پیچیده و احساسات شدید است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و مینوشی در بیت آخر، مناسبسازی سنی را ضروری میکند.
شماره ۶۰ - باز تیر مژه بر جان بلاکش زد و رفت
باز تیر مژه بر جان بلاکش زد و رفت
همچو برق آمد و در خرمنم آتش زد و رفت ۱
باز سر در پی دیوانه سواری دارم
که ره قافله عقل، پری وش زد و رفت ۲
دادخواهانه دویدم که عنانش گیرم
در عتاب آمد و مهمیز بر ابرش زد و رفت ۳
زلف او با همه آشفتگی آمد به دلم
طعنه تفرقه بر جان مشوش زد و رفت ۴
میلی آمد به خود از مستی شب، وقت صبوح
بار دیگر دو سه جام می بی غش زد و رفت ۵
همچو برق آمد و در خرمنم آتش زد و رفت ۱
باز سر در پی دیوانه سواری دارم
که ره قافله عقل، پری وش زد و رفت ۲
دادخواهانه دویدم که عنانش گیرم
در عتاب آمد و مهمیز بر ابرش زد و رفت ۳
زلف او با همه آشفتگی آمد به دلم
طعنه تفرقه بر جان مشوش زد و رفت ۴
میلی آمد به خود از مستی شب، وقت صبوح
بار دیگر دو سه جام می بی غش زد و رفت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹ - از حریم وصل، مهجورم نمیبایست داشت
گوهر بعدی:شماره ۶۱ - ای مرغ دلم فاخته سرو بلندت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
