هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از ناامیدی و تنهایی خود میگوید. او احساس میکند که طبیعت و اطرافیانش نیز او را درک نمیکنند. حتی یارش نیز از حال او بیخبر است و دیگران به جای همراهی، به او میخندند. شاعر از بخت بد خود ناامید شده و آرزویی در دل ندارد. او در دوستی نیز شکست خورده و تنها به این دلیل به کسی نزدیک شده که فکر میکرده آن شخص جنگجو نیست.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی مانند ناامیدی، تنهایی و شکست عاطفی است که درک آنها برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است تأثیر منفی بر روحیه آنها بگذارد.
شماره ۷۲ - چمن کز گل و غنچه بویی نداشت
چمن کز گل و غنچه بویی نداشت
سرو برگ جام و سبویی نداشت ۱
ازان حال من دوش پرسید یار
که با دیگری گفتوگویی نداشت ۲
حریفی که بر گریهام خنده زد
سر و کار با تندخویی نداشت ۳
به همراهیام غیر در کوی یار
نیامد، مگر آبرویی نداشت ۴
چنان بودم از بخت خود ناامید
که هرگز دلم آرزویی نداشت ۵
در دوستی کوفت میلی، مگر
که اندیشه از جنگجویی نداشت ۶
سرو برگ جام و سبویی نداشت ۱
ازان حال من دوش پرسید یار
که با دیگری گفتوگویی نداشت ۲
حریفی که بر گریهام خنده زد
سر و کار با تندخویی نداشت ۳
به همراهیام غیر در کوی یار
نیامد، مگر آبرویی نداشت ۴
چنان بودم از بخت خود ناامید
که هرگز دلم آرزویی نداشت ۵
در دوستی کوفت میلی، مگر
که اندیشه از جنگجویی نداشت ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱ - کجا نظر به من آن شوخ خشمگین نظر انداخت؟
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - گلگون قبای من که بر ابرش برآمدست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.