شماره ۷۶ - چو دل فتاد ز پا، غمزه‌‌اش ز کین برخاست

چو دل فتاد ز پا، غمزه‌‌اش ز کین برخاست
چو زخم خورده که خون ریزیش از کمین برخاست ۱

ز ناامیدی هم صحبتان او خجلم
که از نشستنم آن سرو نازنین برخاست ۲

به خواب اگر نه شهیدی گرفت دامانش
چرا ز خوابگه ناز شرمگین برخاست ۳

رقیب از نگه دور دوست، شادم یافت
به غایتی، که ز پهلوی او غمین برخاست ۴

چنان شکفته برآمد به دار، میلی زار
که از نظارگیان بانگ آفرین برخاست ۵