شماره ۷۷ - گذشت دور گل و یار سوی باغ نرفت

گذشت دور گل و یار سوی باغ نرفت
که آفتاب به نظّاره ی چراغ نرفت ۱

ز بوی نافه چین، همچو داغ لاله مرا
خیال کاکل نورسته از دماغ نرفت ۲

ببین نهایت دلبستگی که خون مرا
به رنگ برگ گل از دامن تو داغ نرفت ۳

به روز واقعه در دشت غم سیه‌پوشی
به ناله بر سر مجنون به غیر داغ نرفت ۴

چو دید مرغ چمن را به سوی گل نگران
دگر ز غیرت خوبی به گشت راغ نرفت ۵

دگر به بزم رقیبان نرفته، یا ز فریب
مرا چو بر سر ره دید، بی‌سراغ نرفت؟ ۶

هزار شکر که تا میلی از فراق نمرد
به رغم بوالهوسان از پی فراغ نرفت ۷