شماره ۷۹ - حیا گر ز عاشق به غایت خوش است

حیا گر ز عاشق به غایت خوش است
ولی از بتان بی‌نهایت خوش است ۱

دلا هر دم از یار، بهر فریب
به پیش رقیبان شکایت خوش است ۲

چنان خو گرفتیم با ناخوشی
که دلدار ما بی‌عنایت خوش است ۳

تو را با من بی‌زبان پیش غیر
به چشم و به ابرو حکایت خوش است ۴

به جز قصهٔ عشق، میلی مگوی
که در عاشقی ها روایت خوش است ۵