شماره ۹۵ - ز بس که شوق مرا برقرار نگذارد

ز بس که شوق مرا برقرار نگذارد
نشسته‌ام به سر راه یار نگذارد ۱

چنان ز من گذرد سرگران، که طعنه غیر
مرا به رهگذر انتظار نگذارد ۲

به بزم یار ز اندیشه عتاب، مرا
خیال شکوهٔ بی‌اختیار نگذارد ۳

هجوم شوق من از حد گذشت و می‌ترسم
که پای عهد ترا استوار نگذارد ۴

ز گرامی‌اش غرضی غیر ازین نمی‌یابم
که خجلتم به سر رهگذار نگذارد ۵

نهان گذشتن آن پرفریب، میلی را
به هیچ رهگذر امیّدوار نگذارد ۶