هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او از بیوفایی معشوق و غمهای دلش مینالد و آرزو میکند کسی باشد تا غبار غم را از دلش بشوید. همچنین، شاعر به تأثیر عشق بر زندگی و دوری از دنیا و دین اشاره میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و وجود اندوه و رنج در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند دوری از دنیا و دین نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۹ - نا کرده کار دلبر من دل به کین نهاد
نا کرده کار دلبر من دل به کین نهاد
لطفی نکرده طرح جفا بر زمین نهاد ۱
چون بنگرم درو؟ که چو اندیشه کردمش
صد عقده پیش فکر ز چین جبین نهاد ۲
کو آنکه تا غبار غم از دل بشویدم
پیش آید و به چشم ترم آستین نهاد ۳
حسن تو پیش پای هوس، چوب دورباش
با دستیاری نگه شرمگین نهاد ۴
میلی، ز عشق دوست کجا یافت لذّتی
هر کس مدار کار به دنیا و دین نهاد ۵
لطفی نکرده طرح جفا بر زمین نهاد ۱
چون بنگرم درو؟ که چو اندیشه کردمش
صد عقده پیش فکر ز چین جبین نهاد ۲
کو آنکه تا غبار غم از دل بشویدم
پیش آید و به چشم ترم آستین نهاد ۳
حسن تو پیش پای هوس، چوب دورباش
با دستیاری نگه شرمگین نهاد ۴
میلی، ز عشق دوست کجا یافت لذّتی
هر کس مدار کار به دنیا و دین نهاد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۸ - لبت در خنده با من، وز نگاهت جنگ میبارد
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰ - چون دیدیام، نظر به زمین دوختن چه بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
