شماره ۱۲۵ - زان زهر چشم، بس که دلم تلخکام شد

زان زهر چشم، بس که دلم تلخکام شد
برکام او شراب تمنّا حرام شد ۱

کردم سلام و فایده این یافتم که دل
نومید بعد ازین ز جواب سلام شد ۲

بیون نرفت لذّت وصل تو از دلم
هرچند هجر در صدد انتقام شد ۳

دل با صد اهتمام ندید از لب تو کام
نومید آخر از تو به سعی تمام شد ۴

در کین زمانه را شده شرمایه فریب
شرین لبی که جانم ازو تلخکام شد ۵

میلی به لطف او ننهی دل، که پیش ازین
مخصوص بنده بود نگاهی که عام شد ۶