هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از حالات عاشقانه، بی‌قراری، و رقابت در عشق سخن می‌گوید. او از فراموشی، شرم، و تلاش برای جلب توجه معشوق صحبت می‌کند و از قاصدی بی‌خبر و تاثیر باده بر فراموشی یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و عارفانه پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف باده و مفاهیم احساسی عمیق، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب می‌کند.

شماره ۱۳۹ - سخن آن مست کجا با من مدهوش کند

سخن آن مست کجا با من مدهوش کند
مگر از سرزنش غیر فراموش کند ۱

فرصت حرف چو یابم، ز رقیبان گویم
تا به این حیله ز من هم سخنی گوش کند ۲

در سخن آیم و از بس که کنم بی‌تابی
چون گل از شرم برافروزد و خاموش کند ۳

قاصد از آرزوی وصل چنان بی‌خبر است
که به سویش رود و نامه فراموش کند ۴

به فراموشی اگر باده ز میلی گیرد
نظری سوی رقیب افکند و نوش کند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۱۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۸ - زلف پر چین پی صیدم چو پراکنده کند
گوهر بعدی:شماره ۱۴۰ - باز دل چشم هوس در پی داغی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.