شماره ۱۴۶ - از مستی شب، زلف تو بی‌تاب نماید

از مستی شب، زلف تو بی‌تاب نماید
از آتش می، لعل تو بی‌آب نماید ۱

حسن تو ز آسیب نگاه هوس‌آلود
چون مجلس بر هم زده اسباب نماید ۲

هر چشم زدن، آهوی ناخفته شب تو
اظهار خمار و هوس خواب نماید ۳

مژگان تو در پیش سر افکنده ازین شرم
کر چشم تو آثار می‌ناب نماید ۴

کیفیت امشب گذرا بوده که امروز
از رنج خمار این‌همه بی‌تاب نماید ۵

چون اشک من آن خانه‌نشین پرده‌دری کرد
از شرم،‌ کنون چون در نایاب نماید ۶

میلی شده پابسته آن زلف و به چشمش
مژگان تو چون خنجر قصاب نماید ۷