شماره ۱۷۲ - خدنگ تو چون ره به خون می‌برد

خدنگ تو چون ره به خون می‌برد
مرا بر سرره جنون می‌برد ۱

به روز شکار تو تیر خدنگ
بشارت به صید زبون می‌برد ۲

جنون بین که از بزم او همنشین
به صد انفعالم برون می‌برد ۳

به جوش آید از رشک، خون دلم
چو بر لب می لاله‌گون می‌برد ۴

به مستی خوشم،‌ تا نیابم خبر
که بختم ز بزم تو چون می‌برد ۵

به فرمان جلاد مژگان او
مرا خون گرفته‌ست و خون می‌برد ۶

دل از ناامیدی چو میلی مرا
ز کوی تو با صد فسون می‌برد ۷