هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غمگین، به توصیف عشق و رنجهای ناشی از آن میپردازد. شاعر از نگاه معشوق، غمزههایش و تأثیرات عمیق عشق بر دلش سخن میگوید. همچنین، احساس اضطراب، سوزش درونی و بیقراری ناشی از عشق را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند مرگ و قصاب ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۱۷۳ - بر یاد قدّ او چو می تاب میدهند
بر یاد قدّ او چو می تاب میدهند
در دل هزار نخل بلا آب میدهند ۱
هر شب هزار دیده به نوفان عشق تو
از گریه رخت خواب به سیلاب میدهند ۲
مژگان و غمزه تو به گاه نگاه تیز
پیکان و پر به ناوک پرتاب میدهند ۳
خوبان به غمزه از اجلم باز میخرند
از مرگ میکشند و به قصاب میدهند ۴
در حیرتم ز خیل خیالت که شام مرگ
در تنگنای دیده ره خواب میدهند ۵
سوز درون و ضعف تن و اضطراب دل
یاد از هلاک میلی بیتاب میدهند ۶
در دل هزار نخل بلا آب میدهند ۱
هر شب هزار دیده به نوفان عشق تو
از گریه رخت خواب به سیلاب میدهند ۲
مژگان و غمزه تو به گاه نگاه تیز
پیکان و پر به ناوک پرتاب میدهند ۳
خوبان به غمزه از اجلم باز میخرند
از مرگ میکشند و به قصاب میدهند ۴
در حیرتم ز خیل خیالت که شام مرگ
در تنگنای دیده ره خواب میدهند ۵
سوز درون و ضعف تن و اضطراب دل
یاد از هلاک میلی بیتاب میدهند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۲ - خدنگ تو چون ره به خون میبرد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۴ - عنان چو از پی صید زبون بگرداند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
