هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق نافرجام و رنجهای عاشق سخن میگوید. شاعر از درد دوری و بیقراری دلش مینالد و از جنون عشق و بیپناهی خود در برابر معشوق میگوید. تصاویری مانند صید شدن، چرخیدن در خاک و خون، و شعلههای عشق به زیبایی احساسات شاعر را نشان میدهند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند «در خاک و خون بگرداند» ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۱۷۴ - عنان چو از پی صید زبون بگرداند
عنان چو از پی صید زبون بگرداند
مرا که صید زبونم، به خون بگرداند ۱
ز بزم چون رود آن مست یک زمان بیرون
دلم هزار گمان در درون بگرداند ۲
حجاب عشق دلم را به خویش نگذارد
وگرنه از تو کسی راه چون بگرداند؟ ۳
جنون نمیبرد این غم ز خاطرم که مباد
غم تو راه ز اهل جنون بگرداند ۴
منم به دست تو مرغی که طفل تا کشدش
هزار مرتبه در خاک و خون بگرداند ۵
فکنده شاخ گلی شعله در دل میلی
کز آفتاب، رخ لالهگون بگرداند ۶
مرا که صید زبونم، به خون بگرداند ۱
ز بزم چون رود آن مست یک زمان بیرون
دلم هزار گمان در درون بگرداند ۲
حجاب عشق دلم را به خویش نگذارد
وگرنه از تو کسی راه چون بگرداند؟ ۳
جنون نمیبرد این غم ز خاطرم که مباد
غم تو راه ز اهل جنون بگرداند ۴
منم به دست تو مرغی که طفل تا کشدش
هزار مرتبه در خاک و خون بگرداند ۵
فکنده شاخ گلی شعله در دل میلی
کز آفتاب، رخ لالهگون بگرداند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۳ - بر یاد قدّ او چو می تاب میدهند
گوهر بعدی:شماره ۱۷۵ - باز آمد و ز عربده شرمنده رنگ بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
