هوش مصنوعی: این شعر از حسرت و اندوه عشق ناکام سخن می‌گوید. شاعر از شب‌های پرغم و آه دل‌تنگ می‌نالد و اشاره می‌کند که عشق او را به رسوایی کشانده و از ناموس و ننگ دور کرده است. همچنین، او از تأثیر عشق بر زندگی خود می‌گوید که مانند آتشی بر خرمن صبرش افتاده است. در نهایت، شعر به شهادت و فداکاری در راه عشق اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند رسوایی، ننگ، و شهادت ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب داشته باشد.

شماره ۱۷۶ - چندان شب غم آه دل تنگ برآورد

چندان شب غم آه دل تنگ برآورد
کآیینه صبح از نفسش زنگ برآورد ۱

سر‌گرم به رسوایی عشقیم که ما را
ز اندیشه ناموس و غم ننگ برآورد ۲

در خرمن صبر من دیوانه زد آتش
هر آه که دور از تو دل تنگ برآورد ۳

لاله پی بگرفتن دامان تو دستی‌ست
کز خاک، شهید تو به این رنگ برآورد ۴

شد بر رخ میلی در غم بسته که آن شوخ
از آب و گل صلح،‌ در جنگ برآورد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - باز آمد و ز عربده شرمنده رنگ بود
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - شرح الم دوری، در خامه نمی‌گنجد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.