شماره ۱۹۷ - چون شمع درآ سرزده و بزم نشین باش

چون شمع درآ سرزده و بزم نشین باش
غارتگر دل، آفت جان، رهزن دین باش ۱

ای دل که ترا گفت که مشنو سخن کس؟
جان ده به نکویان و بد روی زمین باش ۲

شادم که ز بیداد تو مرگم شده نزدیک
امروز دگر بهر خدا بر سر کین باش ۳

چشمان تو هرجا که در فتنه گشایند
گویند اجل را که برو گوشه نشین باش ۴

دل می‌دهد از دیدن دلدار، خبرها
ای دیده دمی بر سر راهش به کمین باش ۵

مگذار که میلی رود آزده ازین شهر
با او دو سه روزی به تکلّف به ازین باش ۶