هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر عشق و دلدادگی عمیق شاعر به معشوق است که هر لحظه او را از هوش میبرد. شاعر از غم فراق و یاد معشوق مینالد و آرزو میکند که معشوق او را فراموش نکند. همچنین، اشارهای به رازآلودگی و حیرتانگیز بودن معشوق دارد و اینکه هیچکس دردمندی او را درک نمیکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و مفاهیم پیچیدهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۲۰۱ - هر لحظه مرا ذوق محبّت برد از هوش
هر لحظه مرا ذوق محبّت برد از هوش
شبها که کنم با غم او دست در آغوش ۱
یک دم نتوانم به خیال تو به سر برد
زان رو که چو یاد تو کنم، میروم از هوش ۲
دارم به رهت چشم، اجل زودتر امشب
خواهم نکنی از من دلخسته فراموش ۳
کس راز شهیدان تو نشنید، که بودند
از حیرت نظّاره دیدار تو خاموش ۴
دلسوزی میلی نکند کس دم مردن
جز داغ غمش کز غم او گشته سیهپوش ۵
شبها که کنم با غم او دست در آغوش ۱
یک دم نتوانم به خیال تو به سر برد
زان رو که چو یاد تو کنم، میروم از هوش ۲
دارم به رهت چشم، اجل زودتر امشب
خواهم نکنی از من دلخسته فراموش ۳
کس راز شهیدان تو نشنید، که بودند
از حیرت نظّاره دیدار تو خاموش ۴
دلسوزی میلی نکند کس دم مردن
جز داغ غمش کز غم او گشته سیهپوش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۰ - ای خوش آن صید که آسوده ز جان دادن خویش
گوهر بعدی:شماره ۲۰۲ - از شکر خنده آن گل به من افتاد آتش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
