هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از احساس تنهایی، بیکسی و نگاه دیگران به خود میگوید. او از این که دیگران به جای کمک، فقط نظارهگر رنجهایش هستند، احساس شرم و ناراحتی میکند. همچنین، از فریب و رشک دیگران و کیفیت تلخ زندگی خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی در شعر وجود دارد که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند رشک و فریب ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۲۴۱ - بر خویش نهد تهمت غمخوارگی من
بر خویش نهد تهمت غمخوارگی من
تا غیر شود در پی آوارگی من ۱
مشغول به نظاره اویم من رسوا
چندان، که جهانی شده نظّارگی من ۲
خجلتزده گشتیم من و چارهگر از هم
از بس که فرومانده به بیچارگی من ۳
دل جمع ز باز آمدنم کرده مرانم
اندیشه کن از رفتن یکبارگی من ۴
میلی دهد از رشک فریبم به می و جام
تا یافته کیفیت خونخوارگی من ۵
تا غیر شود در پی آوارگی من ۱
مشغول به نظاره اویم من رسوا
چندان، که جهانی شده نظّارگی من ۲
خجلتزده گشتیم من و چارهگر از هم
از بس که فرومانده به بیچارگی من ۳
دل جمع ز باز آمدنم کرده مرانم
اندیشه کن از رفتن یکبارگی من ۴
میلی دهد از رشک فریبم به می و جام
تا یافته کیفیت خونخوارگی من ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۰ - خیال آشنایی چون کند بیگانه خوی من؟
گوهر بعدی:شماره ۲۴۲ - جفای یار، چنان برده اعتبار از من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
